Czym więc jest mindfulness?

Mindfulness to nie żadna skomplikowana technika czy mistyczna praktyka.

To po prostu uważność, bycie w pełni obecnym w tym, co dzieje się tu i teraz, bez oceniania, bez gonitwy, bez „muszę”. To stan umysłu, który można wyćwiczyć jak mięsień.

Wyobraź sobie, że zaparzyłaś właśnie filiżankę herbaty. Nie scrollujesz telefonu. Nie myślisz o kolejnych zadaniach (takich jak lista zakupów). Po prostu czujesz ciepło filiżanki ukrytej w dłoniach, delektujesz się smakiem naparu na języku, jego pięknym kolorem, unoszącym się aromatem.

To jest właśnie mindfulness – pełne doświadczenie chwili, bez uciekania w przeszłość czy przyszłość.

Dla wielu kobiet w okresie okołomenopauzalnym to odkrycie jest przełomowe. Bo w tym poczuciu chaosu uważność pozwala odzyskać połączenie ze sobą.

Dlaczego warto się zatrzymać i wyciszyć gonitwę myśli?

Kiedy ciało przechodzi przez menopauzę, uważność staje się Twoją tarczą i jednocześnie kompasem. Kluczem do spokoju i lepszego radzenia sobie z wyzwaniami – naturalnym narzędziem łagodzącym skutki stresu i zmian hormonalnych.

• Na poprawę koncentracji i pamięci: Trenując umysł, stajesz się bardziej skupiona, a codzienne zadania przestają być tak zniechęcające.
• Na redukcję stresu i niepokoju: Kiedy skupiasz się na oddechu, na chwili obecnej, twoje ciało i umysł naturalnie się uspokajają. To może pomóc w łagodzeniu nagłych uderzeń gorąca i innych objawów, które czasem towarzyszą menopauzie.
• Na lepszą regulację emocji: Uważność pomaga zauważyć i zaakceptować trudne emocje, zamiast pozwolić im wziąć górę. Uczysz się zauważać napięcie, zanim przerodzi się w ból czy bezsenność. Zamiast wybuchu złości czy nagłego smutku, pojawia się przestrzeń na oddech i refleksję. Zaczynasz je obserwować z dystansem.
• Poznawanie siebie na nowo: Ten czas zmian to szansa. Mindfulness pozwala na łagodne, pełne współczucia spojrzenie na siebie i swoje ciało i akceptację. Uczy, że nie musisz walczyć ze zmianami, a możesz je przyjąć i zrozumieć. Zaczynasz lepiej rozumieć swoje potrzeby, emocje i granice.

Jak zacząć? Techniki, które możesz zacząć stosować już dziś

Uważność nie wymaga maty do jogi ani specjalnego miejsca. Możesz praktykować ją w każdej chwili – podczas mycia naczyń, spaceru czy porannej kawy. Nie potrzebujesz specjalistycznych aplikacji ani godzin medytacji w pozycji kwiatu lotosu. Zacznij od małych kroków. Wystarczy kilka minut dziennie, by zacząć budować swoją praktykę uważności.  

Proste ćwiczenia, które znajdziesz poniżej, inspirowane są podejściem Jona Kabat-Zinna – twórcy m. in. programu MBSR (Mindfulness-Based Stress Reduction). To właśnie jego metoda od lat pomaga tysiącom osób na całym świecie redukować stres i uczyć się uważnego bycia „tu i teraz”.

• Oddychaj świadomie: To najprostsza i najskuteczniejsza technika. Znajdź 3 minuty dziennie, usiądź wygodnie i po prostu skup się na swoim oddechu. Zauważaj, jak wchodzi i wychodzi powietrze.

2-3 minuty rano naprawdę mogą zmienić cały Twój dzień.

• Ciesz się posiłkiem: Zastosuj metaforę z herbatą do każdego posiłku. Zamiast jeść w biegu, wybierz jeden posiłek, który zjesz uważnie. Zauważ kolor, zapach, fakturę, smak. Każdy kęs traktuj jak chwilę kontaktu z życiem.

Spróbuj tego z poranną kawą lub kolacją – poczujesz różnicę.

• Zeskanuj ciało: Przed snem, leżąc w łóżku, przenieś uwagę na kolejne części ciała – od stóp po głowę. Zauważaj wszelkie odczucia, bez oceniania.

To świetne ćwiczenie na wieczór, zwłaszcza gdy trudniej Tobie zasnąć.

• Zapisz emocje: Wieczorem zapisz, co dziś czułaś. Bez ocen, bez zbędnych komentarzy. Tylko słowa-klucze. To pomoże Ci zrozumieć powtarzające się wzorce emocjonalne.

Uważność w menopauzie to podróż, nie cel

Pamiętaj, uważność nie jest celem, do którego musisz dążyć. Nie chodzi o to, żeby nagle przestać myśleć czy być zawsze spokojną. Chodzi o to, żeby pozwolić sobie być. Czuć, widzieć, smakować, słuchać z pełną uwagą.

Chodzi o coś znacznie głębszego, o wewnętrzne „jestem”, które nie znika, nawet gdy wszystko inne się zmienia.

Dla kobiet w okresie menopauzy to szczególnie ważne kiedy ciało, emocje i relacje czasem wymykają się spod kontroli, uważność daje oparcie. Pokazuje, że nie musisz „naprawiać siebie”, bo jesteś wystarczająca właśnie tu i teraz.

Nie musisz być idealna. Wystarczy, że jesteś obecna. Jeśli czujesz, że warto się zatrzymać – zatrzymaj się.

Zacznij od jednej rzeczy. Jednej minuty. Jednego oddechu. I pamiętaj – to nie wyścig.
To Twoja podróż.

I już jesteś na dobrej drodze.